پیدا





آن چه می خواهیم

درخواست حذف اطلاعات

کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - خانه فیروزه ای > یاسمن رضائیان:
هر صبح که از خواب بیدار می شوم شوق آن را دارم که بدانم برای امروزِ من، چه چیزهایی در نظر گرفته ای. چشم هایم که باز می شوند، خنکای هوای ابتدای صبح که از پنجره به صورتم می خورد، شوقی ظریف ته دلم می دود که می گوید: «چه خوب که روزی تازه شروع شده است!» از جایم بلند می شوم و به استقبال روزی پر از شگفتی می روم. خودم را دست آن چه خواسته ای می سپارم و خوشحال از حضور همیشگی ات، هدف ها و رؤیا هایم را از سر می گیرم. هر شب قبل از خواب به فردا صبح فکر می کنم. با خودم کار هایی را مرور می کنم که باید انجامشان بدهم و برنامه هایی تازه می چینم. تو از تمام این برنامه ها با خبری. گاهی یک باره فکر ها و تصمیم های جدید و هیجان انگیزی به ذهنم می رسد. تو از این تصمیم های هیجان انگیز نیز با خبری. یعنی خودت خواسته ای سراغ آن تصمیم ها بروم. برای همین فکرشان را در ذهنم قرار داده ای. جمله ای را شنیده ام که حسی عجیب دارد: «وقتی فکر یک کار به ذهنت می رسد، معنی اش این است که می توانی آن را انجام بدهی وگرنه به ذهنت نمی رسید.» نمی دانم این جمله تا چه حد می تواند درست باشد. حتی می تواند گاهی اشتباه از آب در بیاید، اما من عاشق بخش ممکن آن هستم. یعنی بسیاری از کارها را می توانم انجام بدهم، چون به ذهنم رسیده اند. با هم در مسیر تصمیم های هیجان انگیز و هدف های جذاب قدم بر می داریم. تو در کنار من حضور داری و من به اعتماد حضور تو پیش می روم. گاهی به من هشدار می دهی و از ادامه ی راه مَنعم می کنی، گاهی نیز تشویقم می کنی که تند تند قدم بردارم. نشانه های آشکاری را که برای من - فقط برای من - نمایان می کنی دنبال می کنم و از آن چه که برایم خواسته ای آگاه می شوم. این که هرچه را که خواسته ام تو از پیش خواسته ای، دلم را قرص می کند. این که می دانم تو پیش از من به این خواسته آگاه بوده ای آرامم می کند. می دانم معنای این ماجرا این نیست که من برای انتخاب هایم هیچ اراده ای از خودم نداشته ام. معنایش این است که علم تو آن قدر وسیع است که از پیش می دانستی من چه چیز را انتخاب می کنم. هر صبح که از خواب بیدار می شوم تمام کارها در ذهنم نقش می بندند؛ تمام کار هایی که باید انجام بدهم و تمام راه هایی که باید بروم. از یادآوری این که همه ی این کار ها و مسیر ها همان هایی هستند که تو برایم انتخاب کرده ای دلم گرم می شود و با دل گرمی به حضور همیشگی تو، روز را، این فرصت دوباره برای دستی به خواسته ها را، شروع می کنم. این متن با نگاهی به موضوع قضا و قدر و برخی آیات قرآن کریم، از جمله این آیات نوشته شده است: قُلْ لَنْ یُصیبَنا إِلاَّ ما کَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا وَ عَلَی اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ/ بگو: هرگز ما را جز آن چه خدا (در لوح محفوظ) برایمان نوشته و مقرر داشته نخواهد رسید. او س رست و یاور ماست و همه ی مؤمنان باید به خدا توکل کنند. (سوره ی توبه، آیه ی 51) ما تَشاؤُنَ إِلاَّ أَنْ یَشاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمینَ/ و شما اراده نمی کنید مگر این که خداوند - پروردگار جهانیان - اراده کند و بخواهد. (سوره ی تکویر، آیه ی 29)